06 41 86 75 01 oda@rewildyourself.nl

De oermens in mij is gemaakt om blootsvoets over de steppe te rennen. Om mijn tentje op te zetten in de vrije natuur, lekker met mijn voeten in een kabbelend riviertje zitten, omgeven door heldergroene varens. Waar niet alleen via de waarneming mijn gevoel voor esthetiek geprikkeld wordt door de schoonheid van de natuur, maar ook mijn andere zintuigen tot leven worden gewekt: mijn gehoor, mijn tastzin.

Met mijn handen wroetend in de aarde, lijkt het alsof mijn energie zich verplaatst naar mijn handen, omlaag de aarde in. Het ontspant, piekergedachten verdwijnen. Ja, dan voel ik dat dit het leven is waar ik voor gemaakt ben. Zonder deadlines, zonder agenda en verplichtingen. Het dagelijkse stadse leven maakt vaak niet gelukkig. Binnenshuis werkend, midden in de stad, maakt onrustig. Ik kan niet in de verte kijken, ik moet eruit. Ik raak overprikkeld en vraag me af of ik wel in dit leven pas.

Liever ben ik de hele dag in de natuur. Amerikaanse pioniers van de omgevingspsychologie Rachel en Stephen Kaplan ontdekten dat fractalen, de zich herhalende patronen in de natuur het brein een soort minivakantie geven. Als we te veel onze aandacht richten op computers, files, deadlines, verplichtingen, raakt ons brein mentaal uitgeput. Jezelf blootstellen aan een natuurlijke omgeving verbetert onmiddellijk je stemming en versterkt de vaardigheid om je mentaal te focussen, blijkt uit veel onderzoeken.

Het lijkt er op dat ons brein op twee manieren aandacht kan schenken: gericht, vanuit de hogere cognitieve centra, en met een zachtere fascinatie vanuit de oudere delen van de hersenen. Door de zachtere fascinatie meer aan bod te laten komen, kunnen hogere cognitieve centra uitrusten en kan het brein zich herstellen. Dat verklaart ook waarom we ons op vakantie in de natuur zo prettig voelen, het sluit aan bij onze meer ‘oorspronkelijke’ manier van leven. Onze zintuigen komen weer in balans. Geen herrie van het verkeer, de snelweg die voortdurend in de verte raast. Zonder geflikker van tv’s of beeldschermen komen onze overprikkelde zintuigen weer tot rust.

We zijn in toenemende mate weggedreven van onze wildheid, schrijft rewilder Miles Olson in Unlearn, Rewild. Zijn leven is een voortdurend experiment om zelfvoorzienend in de natuur te leven. Zijn ervaring geeft hem een uniek perspectief op rewilding, hoe het is om radicaal op jezelf te zijn. Het wilde deel van ons brein weet dat we fundamenteel afhankelijk en verbonden met de aarde zijn, schrijft hij.

Voed vandaag je wilde brein en trek de natuur in. Wandel een poosje blootsvoets door het natte gras of het mulle zand. Wat brengt deze ervaring je?