06 41 86 75 01 oda@rewildyourself.nl
Wat zijn de meest stressvolle beroepen?

Wat zijn de meest stressvolle beroepen?

Wat zijn de meest stressvolle beroepen? vroeg het CBS zich af en deed in 2017 onderzoek naar werkdruk onder 42.000 respondenten. Werkdruk werd in het onderzoek omschreven als: extra hard moeten werken om iets af te krijgen, heel véél werk moeten doen en erg snel moeten werken. Beroepen in de top scoren op alle drie de punten hoger dan gemiddeld. 

Koks ervaren de meeste werkdruk, zij moeten vooral heel snel werken. De laagste werkdruk wordt ervaren door beveiligingspersoneel, taxichauffeurs, hoveniers, tuinders, kassamedewerkers en leidsters van een kinderdagverblijf.

In de top staan verder artsen en leerkrachten, bij hen is bepalend dat hun werk emotioneel zwaar is. Ook in de top staan juristen en managers. Zo ook eventmanagers, zij geven aan dat ze vooral heel véél werk moeten doen. Hoe kun je in dit veeleisende beroep omgaan met de gevolgen van werkdruk? Hoe voorkom je een burn-out?

Onlangs werd ik geïnterviewd door de zakelijke reis- en evenementenorganisatie ATPI en zij schreven deze mooie whitepaper ‘What (not) to do’ over stresspreventie voor eventmanagers en de personal assistents. Lees de informatieve whitepaper die zij hebben gemaakt:

Stresspreventie voor eventmanagers

 

Resultaten van het onderzoek welke beroepen ervaren de meeste werkdruk?

Hoe een perfectionist zichzelf uit haar burn-out tekent

Hoe een perfectionist zichzelf uit haar burn-out tekent

Nietsdoen kwam niet voor in het vocabulaire van illustrator Maaike Hartjes. Ik hou van mijn werk, schrijft ze. Ze vergelijkt zichzelf in een striptekening met een coureur in een raceauto die heel hard rijdt totdat ze crasht en na de pitstop gewoon weer opnieuw begint. Net zolang tot ze op de volgende afbeelding zo hard crasht dat ze met gebroken ledematen in een ziekenhuisbed ligt.

‘Waarom rij je niet wat langzamer,’ vraagt de arts. ‘of rem je op tijd?! of neem je ’n bocht?!’
‘eh…ik weet niet hoe dat moet…’ antwoordt Maaike.

Hiermee heeft ze de kern van veel mensen met (symptomen) van burn-out te pakken, ze kennen slechts twee standen: op volle snelheid of totale rust. Zelfs nu ze een burn-out heeft dwingt ze zichzelf na een paar weken niksen iets creatiefs te doen en een dagboek bij te houden. Wat een geluk voor ons, want eerlijk en zichzelf en anderen nietsontziend beleven we in haar Burn-out dagboek mee hoe ze zichzelf uit de verlamming van de burn-out tekent en schrijft. We zien hoe krachtig het effect van beelden is. De hologige poppetjes, de grijze beelden, versterken het gevoel van somberheid, stress en uitputting.

We leren haar innerlijke slavendrijvers kennen. Ze moet op tijd komen, ze moet meer geld verdienen, ze moet overal ‘ja’ op zeggen, ze moet verantwoordelijk zijn, ze moet zo hard mogelijk werken en ziek zijn is voor sukkels. Het hele dagboek door lezen we wat ze allemaal moet van zichzelf en hoe ze ten onder gaat aan de innerlijke druk om continu te presteren. Totdat ze zichzelf begint af te vragen: Wat wil ìk nou eigenlijk?

Want hoe houd je je staande in een wereld waarin we steeds meer prestatiedruk voelen, nog efficiënter moeten werken. Alsof we niets waard zijn als we nietsdoen, waardoor we de verbinding met ons natuurlijke ritme kwijtraken. Hartjes ontdekt dat ze pas gelukkig is als ze haar werk met andere dingen kan combineren, perioden van actie en focus afwisselt met rust en stilte. Ze ontwikkelt de moed om dingen anders aan te pakken dan ze tot dan toe gepland heeft.

Maaike Hartjes, Burn-out dagboek, Nijgh & Van Ditmar